Blog persoonlijke ontwikkeling 1

De les die ik leerde van het Feyenoord One-project

Inleiding

Iedere student maakt tijdens zijn studie momenten mee waarop hij zichzelf een spiegel moet voorhouden. Voor mij was dat moment tijdens het Feyenoord One-project. Wat begon als een 'simpele' opdracht waarbij we een proces moesten evalueren en punten moesten verdelen, eindigde voor mij in een eyeopener over mijn eigen houding, professionaliteit en hoe ik met mijn studie omga.

In deze blog neem ik je mee in mijn ervaring, hoe ik mij heb gedragen, welke gevolgen dit had en vooral welke lessen ik hieruit heb getrokken. Dit moment heeft mij doen beseffen hoe belangrijk een professionele werkhouding is, en hoe cruciaal zelfreflectie en groei zijn in mijn ontwikkeling als student en toekomstig marketingprofessional.

De opdracht: Feyenoord One en de marketingstrategie

Het project waar ik aan werkte, was een vier weken durende opdracht waarin we een marketingconcept moesten ontwikkelen voor Feyenoord One. Feyenoord One is een digitaal platform dat de club in staat stelt om een directere relatie met haar fans te onderhouden en nieuwe inkomstenstromen te genereren. Ons doel was om een multichannel mediastrategie te ontwikkelen om Feyenoord One onder een specifieke doelgroep – de 'kritische fans' (25+) beter op de kaart te zetten en 15.000 nieuwe lidmaatschappen te realiseren in 2025.

Het project bestond uit drie grote deelopdrachten:

1. Doelgroepanalyse: Onderzoek naar de mediagewoonten, behoeften en interesses van de doelgroep, met behulp van een dataset en aanvullend deskresearch.
2. Mediastrategie: Het ontwikkelen van een multichannel mediastrategie inclusief een concreet mediaplan en een timing- en budgetverantwoording.
3. Funnel doorrekening: Het doorrekenen van de verwachte conversies met behulp van het BAIA-model en de on-site funnel, om inzicht te krijgen in het verwachte effect van de campagne.

De uitdaging lag vooral in het feit dat de eerste aanwas van Feyenoord One-abonnees bestond uit de meest trouwe supporters. De volgende groeifase vereiste een gerichtere aanpak, omdat 'kritische fans' minder geneigd zijn om direct een abonnement af te sluiten. Ons team moest onderzoeken hoe we hen konden overtuigen en welke media het meest effectief zouden zijn.

Mijn beperkte bijdrage aan het project

Hoewel het project vier weken duurde, heb ik slechts één week effectief kunnen bijdragen aan een bruikbaar eindproduct. De eerste week was ik ziek, waardoor ik niet actief kon deelnemen. Vervolgens besteedde ik twee weken aan een analyse die uiteindelijk onbruikbaar bleek te zijn. Dit betekende dat al mijn werk moest worden verwijderd en ik helemaal opnieuw moest beginnen.

In de laatste week heb ik me volledig gericht op het analyseren van de dataset in SPSS en het verzamelen van relevante informatie over Feyenoord One-abonnees. Ik onderzocht demografische gegevens, kijkgedrag en mogelijke redenen waarom de doelgroep nog geen abonnement had afgesloten. Hoewel dit een waardevolle bijdrage was, was mijn totale inzet in verhouding tot de volledige looptijd van het project zeer beperkt.

Mijn gebrek aan focus en foutieve aanpak in de eerste weken zorgde ervoor dat mijn teamgenoten extra werk moesten verrichten om deadlines te halen. Dit besef gaf me een schuldgevoel, maar het was ook een belangrijke les: efficiënt en doelgericht werken is essentieel in groepsprojecten, en tijdsverlies kan een negatieve invloed hebben op het hele team.

Mijn foute aanpak tijdens de video-opdracht

Om de puntenverdeling te verantwoorden, moesten we een video maken waarin we uitlegden hoe we de 19,2 punten zouden verdelen en waarom. Dit was het moment waarop ik een cruciale fout maakte. In plaats van een serieuze en doordachte uitleg te geven, koos ik ervoor om de opdracht totaal niet serieus te nemen.

Ik was lacherig, onserieus en ongeconcentreerd. In plaats van een onderbouwde analyse, riep ik zonder nadenken dat we allemaal een 8 verdienden, zonder ook maar enige uitleg te geven waarom. Als klap op de vuurpijl vergeleek ik mezelf met de jonge voetbalster Lamine Yamal en zei ik dat ik de beste was en alleen maar beter zou worden. Op dat moment dacht ik waarschijnlijk dat dit grappig of luchtig was, maar achteraf besef ik hoe ongepast en arrogant deze opmerking was.

Mijn houding in de video was allesbehalve professioneel en straalde een totale desinteresse uit voor de opdracht en voor het leerproces. Het is niet alleen respectloos naar de docent en mijn medestudenten, maar ook schadelijk voor mijn eigen ontwikkeling.

De reactie van de docent: een terechte wake-up call

Onze docent bekeek de video en was – terecht – niet onder de indruk. Na het bekijken van onze presentatie stuurde ze ons een e-mail die me recht in het hart raakte. In deze e-mail liet ze ons weten dat onze aanpak verre van professioneel was. Ze merkte op dat het geheel niet de serieuze toon had die zij had verwacht van een project dat bedoeld was om ons voor te bereiden op de echte wereld van marketing en samenwerking. Haar woorden kwamen hard aan, vooral omdat ik me bewust werd van het feit dat ik niet alleen mijn eigen bijdrage had verwaarloosd, maar ook het vertrouwen van mijn teamgenoten en de docent had geschaad.

De docent benadrukte dat we met onze houding niet alleen onszelf tekort deden, maar ook de kans om te leren van het project. Ze vond dat ons optreden in de video niet de inzet en de toewijding weerspiegelde die van ons werd verwacht. Deze feedback was niet gemakkelijk om te lezen. Het was alsof ze een spiegel voorhield en me confronteerde met de realiteit van mijn gedrag. Haar boodschap was glashelder: de manier waarop ik deze opdracht benaderde was niet acceptabel.

Ze gaf ook aan dat, gezien onze onprofessionele presentatie, ze geen vertrouwen had in onze zelfbeoordeling. Dit was bijzonder pijnlijk om te horen. Normaal gesproken krijgen studenten de kans om zelf hun bijdrage en de bijbehorende punten te verdelen, maar in dit geval besloot ze om dat voor ons te doen. Dit was niet alleen een signaal dat onze aanpak niet voldeed aan de verwachtingen, maar ook een duidelijke boodschap dat er een niveau van volwassenheid en professionaliteit ontbrak in ons team.

In haar e-mail deed ze een oproep tot reflectie. Ze vroeg ons om na te denken over wat we uit dit project hadden geleerd en hoe we ons in de toekomst konden verbeteren. Ze moedigde ons aan om onze fouten te erkennen en deze te gebruiken als een springplank voor persoonlijke en professionele groei. Dit zette me aan het denken. Het was een wake-up call die ik niet kon negeren.

Op dat moment voelde het alsof alles in me samenkwam. Het was niet alleen de schok van de kritiek; het was de realisatie dat ik deze kans op groei had laten liggen door mijn onvolwassen gedrag. De woorden van de docent maakten me duidelijk dat ik op een kruispunt stond. Dit was meer dan alleen een project; het was een kans om echt te leren en te groeien als persoon en als toekomstige professional. De inzichten die ik kreeg uit haar e-mail waren zo waardevol dat ik me meteen realiseerde: dit is iets dat ik wil delen in een persoonlijke blog.

De gedachte om deze ervaring op te schrijven kwam direct naar voren. Het was niet alleen mijn eigen proces van leren en groeien dat ik wilde delen, maar ook de hoop dat anderen in vergelijkbare situaties zich konden herkennen in mijn verhaal. Hoe vaak komen we niet in situaties waarin we onszelf moeten verbeteren? Hoe vaak realiseren we ons niet dat ons gedrag invloed heeft op anderen? Deze vragen spookten door mijn hoofd terwijl ik nadacht over hoe ik deze lessen kon verwoorden.

De e-mail van de docent zette niet alleen mijn eigen gedrag in perspectief, maar het inspireerde me ook om te reflecteren op de grotere boodschap achter deze ervaring. Ik besefte dat ik niet alleen verantwoordelijk was voor mijn eigen ontwikkeling, maar ook een rol speelde in de dynamiek van het team. Dit besef gaf me een gevoel van urgentie om niet alleen te veranderen, maar ook om anderen aan te moedigen hetzelfde te doen.

Het besef dat ik een kans had om te leren van mijn fouten en deze ervaring te delen met anderen, gaf me de motivatie om deze blog te schrijven. Ik wilde mijn reis van falen naar groei documenteren, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen die mogelijk met soortgelijke uitdagingen worstelen.

Mijn verbeterplan: hoe ik hier sterker uit kom

Om ervoor te zorgen dat ik deze fout niet opnieuw maak, heb ik een concreet actieplan opgesteld. Dit plan bestaat uit verschillende stappen die niet alleen gericht zijn op mijn houding en inzet in groepsprojecten, maar ook op mijn algehele ontwikkeling als student en toekomstige professional.

Serieuzere houding aannemen:

Actie: Ik ga elke opdracht benaderen alsof het een echte werksituatie is. Dit betekent dat ik respect toon voor de opdracht, mijn teamleden en de docent. Ik wil elke taak beschouwen als een kans om mijn vaardigheden te verbeteren en te laten zien dat ik een waardevolle bijdrage kan leveren aan het team.

Verwachte Leren: Door deze serieuzere houding aan te nemen, hoop ik te leren hoe belangrijk professionaliteit is in de werkomgeving. Ik wil begrijpen dat elke bijdrage, hoe klein ook, invloed heeft op het eindresultaat en dat mijn inzet en houding een voorbeeld kunnen zijn voor anderen. Dit zal me helpen om een verantwoordelijkheidsgevoel te ontwikkelen, wat cruciaal is in mijn toekomstige carrière.

Professionele communicatie:

Actie: Ik ga beter nadenken over hoe ik mezelf presenteer, zowel in video's als in schriftelijke verslagen. Dit omvat het gebruik van een professionele toon, duidelijke taal en het vermijden van ongepaste opmerkingen. Ik zal me ook voorbereiden op presentaties door mijn boodschap van tevoren uit te werken en te oefenen.

Verwachte Leren: Deze stap zal me helpen om effectiever te communiceren in een professionele context. Ik wil leren hoe ik mijn ideeën helder en overtuigend kan overbrengen, wat van cruciaal belang is in de marketingsector. Goede communicatievaardigheden zullen niet alleen mijn zelfvertrouwen vergroten, maar ook mijn kansen op succes in toekomstige stages en banen.

Conclusie: van falen naar groei

Het Feyenoord One-project heeft me niet alleen confronteerd met mijn tekortkomingen, maar heeft ook een belangrijke les in professionaliteit en verantwoordelijkheid aan het licht gebracht. Gedurende het project werd het me duidelijk dat een serieuze werkhouding essentieel is voor succes in mijn vakgebied. In het verleden had ik de neiging om taken en opdrachten te benaderen met een gebrek aan focus en toewijding, wat leidde tot een beperkte bijdrage en zelfs frustratie bij mijn teamgenoten. Deze ervaring heeft me laten inzien dat ik niet alleen verantwoordelijk ben voor mijn eigen leerproces, maar ook voor de dynamiek en effectiviteit van het team waar ik deel van uitmaak.

De feedback van mijn docent diende als een wake-up call. Het confronteerde me met de gevolgen van mijn gedrag en het belang van een professionele houding. Haar opmerkingen maakten me bewust van de impact die mijn acties hebben op anderen en op de kwaliteit van ons gezamenlijke werk. Deze confrontatie was pijnlijk, maar tegelijkertijd ook een waardevolle kans voor zelfreflectie en groei. Het heeft me doen beseffen dat ik niet alleen mijn eigen tekortkomingen moet erkennen, maar ook actief moet werken aan verbetering en ontwikkeling.

Met het opstellen van mijn verbeterplan ben ik vastbesloten om deze lessen toe te passen in mijn toekomstige studie- en werkomgeving. Ik wil mijn houding veranderen en elke opdracht met de ernst en professionaliteit benaderen die deze verdient. Door de STARR-methode te gebruiken voor zelfreflectie, kan ik mijn sterke en zwakke punten beter in kaart brengen en gericht werken aan mijn ontwikkeling. Ik realiseer me dat goede communicatie, effectieve feedback en tijdsmanagement cruciale vaardigheden zijn die niet alleen mijn academische prestaties zullen verbeteren, maar ook essentieel zijn voor mijn toekomstige carrière in de marketingsector.

Daarnaast ben ik me bewust van het belang van teamwork. Actieve deelname aan groepsprojecten, waarbij ik mijn ideeën deel en anderen aanmoedig om hetzelfde te doen, zal bijdragen aan een positieve groepsdynamiek en het succes van ons gezamenlijke werk. Door een proactieve en ondersteunende houding aan te nemen, hoop ik niet alleen mijn eigen groei te bevorderen, maar ook die van mijn teamgenoten.

Kortom, deze ervaring heeft me doen beseffen dat falen niet het einde betekent, maar een waardevolle kans om te leren en te groeien. Vanaf nu zal ik mijn studie en toekomstige projecten benaderen met een vernieuwde mindset, gericht op professionaliteit, samenwerking en continue zelfverbetering. Deze lessen zijn niet alleen belangrijk voor mijn cijfers, maar ook voor mijn ontwikkeling als marketingprofessional. Ik ben vastbesloten om deze kansen te benutten en te groeien uit de uitdagingen die voor me liggen.

Call to Action

Herken jij dat gevoel van een moment waarop je jezelf moet confronteren met je eigen gedrag of houding? Ik heb dat ervaren tijdens het Feyenoord One-project. Misschien heb jij ook zo'n situatie meegemaakt, of het nu tijdens een groepsopdracht, een stage of in je persoonlijke leven was. Het kan best een schok zijn om te beseffen dat je niet altijd je beste zelf bent, maar dat is helemaal normaal. Het belangrijkste is dat we van die momenten leren en ze gebruiken om onszelf te verbeteren.

Ik nodig je uit om jouw verhaal te delen. Wat was jouw 'wake-up call'? Was er een specifieke ervaring die jou deed inzien dat je jezelf moest verbeteren? Misschien heb je ook een keer gefaald, maar ontdekte je achteraf dat die mislukking je belangrijke lessen heeft geleerd. Het delen van deze ervaringen kan niet alleen een opluchting voor jou zijn, maar ook inspirerend voor anderen die in een vergelijkbare situatie zitten.

Laten we een omgeving creëren waarin we eerlijk kunnen praten over onze fouten en de lessen die we daaruit hebben getrokken. Jouw verhaal kan iemand anders helpen om zijn of haar professionele houding en zelfreflectie te verbeteren. Door onze ervaringen te delen, kunnen we elkaar motiveren en ondersteunen in onze persoonlijke en professionele ontwikkeling.

Dus, voel je vrij om je gedachten en ervaringen in de reacties achter te laten. Hoe ben jij omgegaan met falen? Welke stappen heb je gezet om jezelf te verbeteren? Ik kijk ernaar uit om van jou te horen en samen te leren van deze waardevolle momenten in ons leven! Laten we elkaar helpen groeien!

Bewijsmateriaal je kan doorklikken:

Onderstaand is de mail van Jolien van Gorkum waar deze blog over gaat.

Verder voeg ik nog het eindproduct toe van een post die ik voor ZON! gemaakt heb tijdens het Marcom project. Omdat deze de serieuze houding waaraan ik wilde gaan werken bevestigd. En voor de professionele communicatie voeg ik de reactie op dit mailtje van Jolien van Gorkum toe, omdat ik daarin laat zien professioneel te communiceren.